समाजसेवी बद्री कुशवाहालाई स्वास्थ्य लाभको कामना

राम विश्वास कुशवाहा
हरिवन -३,सर्लाही।
“धन सम्पत्ति त क्षणिक हुन्छ, तर सेवा र करुणाको स्मृति सदैव अमर रहन्छ।”
*स्वास्थ्य चुनौतीपछि समाजको प्रार्थना*
गोडैता–२ पिपरनाथ, सर्लाहीका वरिष्ठ समाजसेवी श्री बद्री कुशवाहा कोइरी विगत केही दशकदेखि मानव सेवा र धार्मिक आस्थाको उज्यालो फैलाउँदै आएका नाम हुन्। तर केही समयअघि उहाँको स्वास्थ्यमा गम्भीर समस्या देखा पर्‍यो—दाहिने अङ्गमा प्यारालाइसिस (पक्षघात) भयो। तत्काल उपचारका लागि अस्पतालमा भर्ना गरिएका उहाँ उपचारपछि डिस्चार्ज भई अहिले घरमै आराम गरिरहनु भएको छ। स्वास्थ्यमा क्रमिक सुधार भइरहेका समाचारले सबैमा राहत ल्याए पनि, उहाँको शीघ्र पूर्ण स्वास्थ्य लाभको लागि गाउँबासीदेखि टाढाटाढा बसोबास गर्ने शुभचिन्तकसम्म प्रार्थना गरिरहेका छन्।
*मन्दिरको पुजारीबाट समाजको पुजारीसम्म*

उहाँको सेवा–यात्रा धार्मिक बाटो हुँदै सुरु भएको हो। हनुमान मन्दिरका पुजारीको रूपमा प्रारम्भ भएको यात्राले उहाँलाई केवल पूजा–पाठमा सीमित राखेन, बरु मानवताको मन्दिरमा पुजारी बनाइदियो। भगवान हनुमानप्रतिको अटूट श्रद्धा र मानवप्रतिको करुणा मिलेर उहाँको जीवनको मूल मन्त्र बन्यो। उहाँको भनाइ सधैं यही रह्यो—

“भोकालाई खाना खुवाउनु नै सबैभन्दा ठूलो पूजा हो।”
*निस्वार्थ हात र खुला ढोका*
उहाँको घरमा कहिल्यै भोकाको लागि ढोका बन्द भएन। गाउँमा कोही दिनदुखी, असहाय वा भोकाएको देखिएपछि उहाँले नसोची–विचारी सहयोगका हात बढाउनु हुन्थ्यो।
एक वृद्ध महिलाको कथा गाउँमा अझै सुनिन्छ—एक दिन भोकभोकै उहाँको घर पुगिन्, श्री कोइरीले माया र सम्मानसहित भात, तरकारी र अचार राखेर भाँडा अघि सारिदिनु भयो। त्यो दिनदेखि ती वृद्धा उहाँलाई “भगवानको मान्छे” भन्दछिन्।
*शिक्षामा पनि अटूट विश्वास*

उहाँको दृष्टि केवल भोजन र राहतमा सीमित भएन, शिक्षाप्रति पनि गहिरो आस्था रह्यो। गाउँका बालबालिकाले पढ्नैपर्छ भन्ने दृढ धारणा उहाँमा थियो। यसै प्रेरणाले उहाँका सुपुत्रलाई पनि समाजसेवामा अघि बढ्न प्रोत्साहन गर्‍यो। आज उहाँका सुपुत्र नेपाल कुशवाहा कल्याण समाजका केन्द्रीय सचिव र नेपाल सरकारको सामान्य प्रशासन अधिकृतको रूपमा कार्यरत रहँदै, बुबाको प्रेरणाले देशभरका मानव सेवा आश्रममा गरिब, विपन्न र असहायको जीवनमा सहयोग पुर्‍याइरहेका छन्।
*जीवनबाट सिक्ने पाठ*
श्री कोइरीको जीवन सन्देश यो हो—

“साँचो सम्पत्ति पैसा होइन, बरु माया, सहानुभूति र सेवा हो।”
उहाँको त्याग, करुणा र निस्वार्थ सेवाभावलाई सम्झँदै आज सम्पूर्ण सेवाप्रेमीहरूले एउटै स्वरमा प्रार्थना गरिरहेका छन्—
“हे भगवान्, हाम्रो बद्री दाइलाई शीघ्र पूर्ण स्वास्थ्य लाभ होस्, र उहाँ फेरि पुरानै उमङ्गसहित समाजको सेवामा फर्कन सकून्।”